Czym jest wczesna lub przedwczesna menopauza?

Przy tematyce menopauzy ważne jest zagadnienie menopauzy przedwczesnej.

Tego typu problem dotyczy zaledwie 1% kobiet. Są to kobiety przed 40 rokiem życie. Menopauza pojawia się miedzy 30. a 40 rokiem życia. Kobiety z rodzin, w jakich pojawiało się to chociaż jeden raz, mogą być bardziej narażone. Czyli dziedziczność decyduje głównie o tym stanie.
Ponadto większe ryzyko przedwczesnej menopauzy, występuje również u nałogowych palaczek. Jest około 2 razy większe, niżeli w przypadku kobiet niepalących. Także narażone są bliźniaczki (ok. 5% bliźniaczek ma menopauzę przed 40. rokiem życia).

Jest mnóstwo czynników mogących wpłynąć na przedwczesną menopauzę, do końca nie wiemy dlaczego tak się dzieje. Przedwczesna menopauza może również wynikać z chorób wynikających z autoagresji, czyli gdy układ odpornościowy działa wbrew – niszczy tkanki swojego organizmu. Przeciwciała niszczą jajniki. Dziać się tak może przy przewlekłym zapaleniu tarczycy albo reumatoidalnym zapaleniu stawów. Przedwczesna menopauza może towarzyszyć również poważniejszym chorobom, m.in. nowotwory, a także ich leczeniu chemioterapią („menopauzę wywołaną farmakologicznie”).

Przedwczesna menopauza  nie jest uważana za naturalną.

Ma ona jednak też jeden plus – udowodniono, że obniża zagrożenie rakiem piersi. Tych negatywnych stron jest więcej. Do głównych należą np. utrata możliwości rodzenia, a także zwiększenie się ryzyka pojawiania się osteoporozy. Ważne, aby panie zauważające u siebie zanik okresu, powinny udać się do ginekologa. Badania dadzą odpowiedź jaka jest tego przyczyna.

Zanim lekarz da diagnozę, skieruje cię na badanie krwi. Trzeba dowiedzieć się jaki jest poziom hormonów w jajnikach – estrogen, progesteron, jak również produkowane przez przysadkę mózgową –folikulostymuliny. W testach winna być też kontrola poziomu prolaktyny i hormonów –trójjodotyronina i tyroksyna.

Zdarza się tak, że miesiączka nie zanika, ale występuje rzadziej niż raz na miesiąc. Jest to sygnał zakłócenia cyklu, a nie trwała dysfunkcja. Może tak dziać się, gdy prolaktyna sięga powyżej 25 ng/ml.  Jej poziom wzrasta gdy prowadzi się zły tryb życia w ciągłym stresie albo boryka się z zespołem jajników policystycznych (jeden z objawów jest nadmierne owłosienie twarzy).

U kobiet ze stwierdzoną przedwczesną menopauzą, zaleca się przyjmować estrogeny i progesteron. To powoduje, iż udaje się zatrzymać wygasanie czynności jajników, a owulacja powraca. Gdy jajniki z powrotem wytwarzają estrogeny, zmniejsza się dawkę hormonów. Jeżeli jajniki nie zaczną pracować, trzeba stosować te hormony do około 50. roku życia. Ochroni to przed chorobami układu krążenia oraz  zagrożeniem osteoporozą.

Menopauza i Nadwaga…

Wiele kobiet zbliżających się do wieku menopauzalnego jedyne czym się przejmuje to faktem że zwykle przybywa nam kilku kilogramów a to zdecydowanie nie jest najgorszy problem. Zwykle zmieniasz tryb życia oraz jego styl. Lata już nie te a wiele lat byle jakiego jedzenia i szkodliwego środowiska robią swoje. Stajemy się mniej aktywni i dlatego przybieramy na wadzę w pewnych częściach ciała. Najczęściej są to okolice brzucha i bioder, czyli miejsca, które jest najtrudniej odchudzić.

Prawdą jest, że na wzrost wagi podczas menopauzy mają na pewno zmiany hormonalne. Taka kobieta przestaje miesiączkować, a jej organizm produkuje dużo mniej żeńskiego hormonu – estrogenu. To wszystko powoduje, że ciało takiej kobiety zaczyna się zmieniać i zaokrągla się w niektórych miejscach. Kobiety w wieku rozrodczym nie mają takich problemów. Jednak dojrzałe kobiety powinny kontrolować swoją wagę ponieważ nadmiar tłuszczu w niektórych częściach ciała może prowadzić do chorób serca. Zarówno mężczyźni jak i kobiety tyją w starszym wieku ponieważ metabolizm zwalnia i tkanka mięśniowa zamienia się w tłuszczową. Z tego wynika, że jeśli nie podejmiemy decyzji i nie zmienimy swoich nawyków żywieniowych, to będziemy w wiekiem przybierać na wadze. Osoby po 50tce nie potrzebują aż tylu kalorii co młodsze pokolenia. Ginekolodzy czasami przepisują kobietą kurację hormonalną  po to, żeby zwiększyć produkcję estrogenu. Wiele kobiet było zaskoczonych, ponieważ przyjmowanie hormonów nie spowodowało u nich przyrostu masy ciała. Czasami zdarza się, że na początku kuracji mają wzdęcia i czują, że ich organizm zatrzymuje dużo wody, ale są to chwilowe niedogodności. Po kilku dniach wszystko wraca do normy. Niestety niektóre badania wykazują, że kuracja hormonalna zwiększa prawdopodobieństwo występowania raka piersi.

Jeśli  jesteś w okresie menopauzy i czujesz, że przybierasz na wadze, to możesz sobie pomóc na kilka sposobów:

– Dużo produktów wysoko-błonnikowych oraz minimum cukrów.

– Zadbaj o regularny ruch. Wystarczy już minimalna jego ilość. Oczywiście z wiekiem tych aktywności wymuszanych obowiązkami jest coraz mniej ale spróbuj znaleźć jakieś zajęcie aby mimo wszystko te 30 min dziennie się poruszać

–  Dbaj o swoje mięśnie rąk i nóg, pomoże Ci w tym jazda na rowerze stacjonarnym, albo normalnym.

– Zaakceptuj to, że Twoje ciało się zmienia i starzeje. Ćwiczenia pomogą Ci schudnąć, ale nie przywrócą już dawnej jędrności ciała ani nie wróci dawna kondycja. Nie chodzi o to aby się katować ale postaraj się zadbać o minimum.

Jeżeli masz jakieś dolegliwości albo stawy nie są już pierwszej świeżości, umów się na wizytę do lekarza i po przeprowadzeniu wnikliwego wywiadu lekarskiego ustalcie razem jaka forma ruchu będzie dla Ciebie najlepsza…

Test na menopauze?!

Czasy mamy takie, że wszystko musimy planować, nic praktycznie nie odbywa się spontanicznie. A co gdyby się okazało, że możemy sprawdzić np. kiedy będziemy przechodzić menopauzę. Czy mając taką wiedzę inaczej zaplanowałabyś swoje życie? Co do jednego możemy być pewne, że każda posiadając taką wiedzę mniej lub bardziej by ją wykorzystała. Od jakiegoś czasu na rynku są dostępne testy na manopzauzę!

Poprzez planowanie wychodzimy z założenia, że to my kontrolujemy nasze życie. Otóż zwykle bywa tak, że rzeczywiście tak jest ale gdy wchodzimy w kolejny etap życia niespostrzeżenie lub gdy nagle organizm nas zawodzi to plany się sypią. Nie lubimy, kiedy coś nas zaskakuje i nie możemy przewidzieć przyszłości. Gdybyś mogła to kontrolować z pewnością na więcej byś sobie mogła pozwolić bo mając kontrolę łatwiej nam planować, czujemy się spokojniejsze i swobodniejsze. To właśnie z tych powódek medycyna z dnia na dzień jest o krok dalej w ulepszaniu standardów życia i stara się nie dość, że zniwelować, łagodzić objawy przekwitania to jeszcze chcą za wszelką cenę dać nam możliwość poznania czasu kiedy nas to „dopadnie”.

Czas, czas, czas…Całe zamieszanie tyczy się określenie na jakim etapie jest organizm kobiety czy to już niedługo, czy właśnie teraz? W gruncie rzeczy każda z nas powinna to doskonale wyczuwać ale w rzeczywistości to nie jest takie łatwe rozróżnić co jest objawem a co nie. Biorąc pod uwagę ogromną różnorodność genetyczną, choroby (również cywilizacyjne) oraz inne, niezależne czynniki, wiele kobiet zapada na wczesną lub nawet zdecydowanie przedwczesną menopauzę (słyszy się już o 25-latkach). Ale SA też kobiety które nie mogą się doczekać tego okresu co niezmiernie wiele z nich cieszy. Taki test menopauzalny może nam pomóc wprowadzić zmiany w życiu na czas tak aby nie stanąć przed faktem dokonanym i przy huśtawce nastrojów w biegu układać plan działania. Taki test jest dużo tańszy niż specjalistyczne badania laboratoryjne.

Hormon tu, hormon tam… Podstawą procesu przekwitania jest spadek produkcji estrogenu (hormonu żeńskiego). To właśnie on wraz z innymi hormonami są w stanie wskazać czy menopauza jest już blisko. Zespół międzynarodowych naukowców z Uniwersytetu w Michigan odkrył, że stężenie trzech najważniejszych hormonów: AMH, FSH oraz inhibiny B, pozwala dość dokładnie określić, kiedy kobieta wejdzie w okres przekwitania lub czy już tego okresu nie przechodzi. Naukowcy odkryli, że Hormon AMH do ok. pięciu lat przed klimakterium gwałtownie spada, a przy okazdji zaczyna się podnosić poziom FSH. Każdy lekarz znający się na temacie menopauzy potrafi zdiagnozować wyniki badań i określić z jakim etapem mamy do czynienia. Testy natomiast mają być po to aby nie stać w kolejkach do lekarzy.

 

Postmenopauza i co dalej?!


Jest to czas kiedy żegnamy się z miesięcznym krwawieniem ale i okres gdzie nadal zwykle jesteśmy aktywne społecznie i zawodowo. Jest to moment gdzie nie ma już omijania zielarni, sklepów ze zdrową żywnością, szerokim łukiem a czas gdzie trzeba się zastanowić nad swoim zdrowiem. W tym czasie musimy o siebie szczególnie dbać i zmienić styl życia na zdrowszy, aktywniejszy.

Postmenopauza jest okresem rozpoczynającym się po ostatniej miesiączce w życiu kobiety – jest to czas, kiedy jajniki po raz ostatni (za założenia) podejmują prace wytwarzania jajeczka. Jeśli zauważysz że mija ok. rok czasu a u Ciebie nie wystąpiło krwawienie a nawet plamienie, to możesz założyć, że właśnie przechodzisz pierwszy rok postmenopauzy. Zwykle bardzo późno można stwierdzić, że to już ten moment gdyż, jest charakterystyczna dla tego okresu życia nieregularność występowania miesiączki. I to właśnie dlatego potrzebny jest dość długi okres, aby móc stwierdzić, że cykl płciowy ustał.

Są wśród nas kobiety które w wyniku różnych schorzeń czy powikłań musiały poddać się zabiegowi histerektomi a co za tym idzie nie mają one miesiączki więc okres postmenopauzalny diagnozowany jest na podstawie badania krwi. W wynikach zauważa się wysoki poziomu hormonu folikulotropowego w organizmie, który jest charakterystycznym objawem u kobiet w okresie pomenopauzalnym. Pomimo iż z założenia przeszłaś już menopauze, charakterystyczne objawy jak wahania nastroju czy apatia mogą nadal się pojawiać gdyż poziom kobiecych hormonów nie ustala się z dnia na dzień a właściwie może trwać wiele lat. Podstawowa zasada jest taka, że kobieta powinna dbać o siebie zawsze bez względu na to ile ma lat, ale w tym okresie ta dbałość powinna być na bardzo wysokim poziomie. Zainteresuj się sobą, swoimi możliwościami i zainwestuj w siebie. Pamiętaj, że nikt tak dobrze nie zadba o Ciebie jak Ty sama.

Czy dietą mogę coś zdziałać?!

Zdrowa, zrównoważona dieta to podstawa. Zdrowe jedzenie nie oznacza, że jest ono niedobre czy trudne w przygotowaniu. Możesz jeść pysznie, zdrowo, bez odmawiania sobie przyjemności. Ważne aby posiłki pojawiały się regularnie średnio co 3-4 godziny i żeby było ich ok. 5. W tym czasie mamy już inne zapotrzebowanie energetyczne dlatego bardzo ważne jest obserwowanie siebie. Nie zapominaj o regularnych posiłkach nawet jak wydaje Ci się, że nie jesteś godna bo może to doprowadzić do anemii a głodówka przyczynić się może sadku formy a nawet depresji. Nie popadaj ze skrajności w skrajność i również się nie przejadaj bo w tym wieku układ trawienny jak i metabolizm zmniejsza obroty a przez to łatwo o nadwagę.

Słodkościom mówimy TAK ale… Jeżeli je lubisz oczywiście nie odmawiaj ich sobie ale zadbaj żeby to było od czasu do czasu i żeby nie okazało się nagle, że mamy dietę wysoko węglowodanową bo możesz nabawić się cukrzycy. Pochłanianie słodkości w dużych ilościach może wywoływać nie tylko uczucie znużenia czy zmęczenie, ale także powodować zaburzenia dermatologiczne;
W tym czasie kawa, mocna herbata, alkohol mogą źle na Ciebie wpływać więc zanim sięgniesz po kolejny kieliszek zastanów się czy warto bo możesz to dość mocno odchorować.

W okresie postmenopauzy zmniejsza się poziom hormonów (estrogenów), ale odpowiednia dieta w połączeniu z odpowiednimi naturalnymi suplementami zdecydowanie może pomóc..

Korzystaj z azjatyckiej wiedzy i spożywaj produkty bogate w fitoestrogeny. To organiczne związki chemiczne, pochodzenia roślinnego, które zawarte w niektórych produktach działają podobnie jak estrogeny. Są ogólnie dostępne a w formie naturalnych suplementów bardzo dobrze przyswajalne.

Do produktów zawierających fitoestrogeny należą m.in.:

  • soja – w postaci mleka sojowego, tofu, ziaren,
  • siemię lniane,
  • pełne ziarna zbóż,
  • orzechy,
  • jabłka, wiśnie, czereśnie,
  • warzywa strączkowe, np. fasola,
  • pietruszka i marchew

Nie ukrywajmy, starzejesz się i skóra nie wygląda już tak świeżo a nikotyna szczególnie teraz źle wpływa na Twoją cerę.  W krótkim czasie traci elastyczność za sprawą zmniejszonej produkcji koenzymu Q10, staje się szara i po prostu wygląda nie estetycznie. Zastanów się na co Ci to palenie i czy przypadkiem nie dałabyś rady przy dzisiejszych środkach dostępnych bez recepty rzucić.

Lekarz…zło konieczne?! Nie biegaj do lekarza z każdym przeziębieniem, zacznij stosować medycynę naturalną ale o ginekologu nie zapominaj i chodź do niego regularnie. W tym wieku wiele się może wydarzyć dlatego miej świadomość tego, że brak wykonywania standardowych badań, a także brak stałej opieki lekarskiej zwiększa ryzyko wystąpienia zaburzeń metabolicznych, chorób serca, zaburzeń układu kostnego czy nowotworów.

Nordic Walking teraz w modzie… Wiele kobiet dopiero w tym wieku uaktywnia się fizycznie. Zadbaj o spacery np. wyciągnij koleżankę na ploteczki. Jeżeli nie masz koleżanek czy kolegów sprawnych ruchowo zainwestuj w kijki do Nordic wal king i maszeruj z samego rana chociaż przez chwilę. Ma to ogromny wpływ na kondycję fizyczna ale i świetnie wpływa na warunki psychiki. Codziennie rano zanim wstaniesz unieś nogi i chwilę rób „rowerek” krew z kończyn spłynie co jest świetną metoda profilaktyki żylaków. Gdy gotujesz rób to „tańcząc”, włącz radio i baw się dobrze, nie dość, że świetnie będziesz się bawić to przemycisz trochę ćwiczeń.

 

Menopauza leczenie

Do łagodzenia objawów menopauzy często stosuje się hormonalną terapię zastępczą, jednak nie jest ona wskazana dla każdej kobiety. HTZ nie należy stosować u kobiet, u których stwierdzono jedną z poniższych chorób lub dolegliwości:

  • rak piersi
  • rak błony śluzowej macicy
  • niewydolność wątroby
  • krwawienie z dróg rodnych o niewyjaśnionej przyczynie
  • choroba zakrzepowo-zatorowa

Hormonalna terapia zastępcza (HTZ) to zastępowanie fizjologicznej czynności hormonalnej jajników poprzez podawanie naturalnych estrogenów, progesteronu lub jego pochodnych (progestagenów) w minimalnych, ale skutecznych dawkach.

Środki hormonalne występują w kilku postaciach

  • tabletki, aerozol, plastry,
  • żele przezskórne,
  • zastrzyki domięśniowe stosowane co 4-6 tygodni,
  • globulki dopochwowe,
  •  implanty podskórne (zakładane co pół roku).

Każda hormonalna terapia zastępcza powinna być indywidualnie dobierana, po rozważeniu wskazań i przeciwwskazań, w oparciu o dodatkowe badania, takie jak:

  • pomiar ciśnienia krwi,
  • poziom cukru i lipidów w surowicy
  • mammografia,
  • USG dopochwowe

Zaleca się stosowanie hormonalnej terapii zastępczej przez co najmniej 5 lat. Część lekarzy twierdzi, że HTZ należy stosować tak długo, jak to możliwe, jednak kobiety stosujące tego typu leki hormonalne powinny być pod stałą opieką lekarską. Istnieje wiele zalet stosowania hormonalnej terapii zastępczej, np. zmniejsza się zachorowalność i śmiertelność wynikające z choroby wieńcowej ale nie jest to jedyna droga do walki z objawami, warto zainteresować się naturalną formą wspierania orgaznizmu.

Piersi

Piersi u starzejących się kobiet tracą jędrność oraz mają tendencję do zwisania. Spowodowane jest to tym, że wraz z wiekiem rozluźniają się mięśnie i więzadła, które podtrzymują tkankę tłuszczową. Tkanka tłuszczowa przerasta gruczoły mleczne, kurczą się one, co również powoduje zmiany w kształcie biustu. W piersiach młodych dziewcząt i kobiet znacznie więcej niż tkanki tłuszczowej jest włókna. Bez względu na to jaki ma się rozmiar biustu, wraz z wiekiem można spostrzec, że zaczyna on zwisać i traci jędrność. Należy wówczas używać dokładnie dopasowanego biustonosza. W czasie menopauzy panie powinny szczególnie dokładnie dbać o swój biust i często go badać i kontrolować nie tylko podczas wizyt u ginekologa, sprawdzając czy nie pojawiają się jakieś nowe zmiany lub guzki.

Badanie to jest najważniejszym krokiem w profilaktyce raka sutka, ponieważ ma on szczególne tendencje wzrostowe właśnie w grupie kobiet po menopauzie. Własnoręczne badania należy wykonywać co najmniej raz w miesiącu, najlepiej podczas menstruacji lub zaraz po krwawieniu. Kobiety, które już nie miesiączkują powinny ustalić sobie jakiś konkretny termin co miesiąc.

Badanie piersi wykonuje się zawsze ręką przeciwną w stosunku do piersi którą się bada, należy zawsze badać obie piersi !

Artykuł:

„Żeńskie hormony płciowe (estrogeny i progesteron) należą do grupy czynników wpływających na rozwój większości nowotworów piersi. Spadek lub wahania tych hormonów z kolei wywołują symptomy menopauzalne o różnej sile i częstotliwości.

Amerykańscy naukowcy wysunęli więc hipotezę, że kobiety, które doświadczają wyjątkowo dokuczliwych symptomów menopauzalnych (silne uderzenia gorąca, nocne poty, bezsenność), obarczone są znacznie mniejszym ryzykiem zachorowania na raka sutka.

Przeprowadzono zatem wywiady z 1437 kobietami, z których 988 chorowało na raka piersi. Okazało się, że nasilenie objawów rzeczywiście ma związek z ochroną przeciwrakową.”

żródło: mamzdrowie.pl

Układ moczowo-płciowy

W trakcie menopauzy praktycznie we wszystkich narządach wrażliwych na działanie estrogenów można zauważyć zmiany zanikowe. Przede wszystkim, zmiany te zachodzą w obszarze macicy, jajowodów, pochwy, cewki moczowej, pęcherza moczowego oraz piersi.

Zmiany w narządach płciowych

Błona śluzowa pochwy oraz jej przedsionek traci elastyczność oraz grubość, przybiera blady kolor. Przedsionek pochwy zwęża się, znacznie zmniejsza się również wydzielanie śluzu szyjkowego, co prowadzi do uczucia suchości w pochwie. Z powodu zahamowania procesu dojrzewania nabłonka błony śluzowej zachwiany zostaje kwaśny odczyn pochwy, gdyż właśnie nabłonek błony śluzowej potrzebny jest do prawidłowego rozwoju pałeczek kwasu mlekowego. Procesy te sprzyjają rozwojowi starczego lub zanikowego zapalenia pochwy. Z kolei z powodu zmian zanikowych w obrębie cewki moczowej i pęcherza dochodzi do częstych infekcji dróg moczowych. Wraz z wiekiem zmiany te nasilają się i jeśli nie zastosuje się w odpowiednim momencie prawidłowego leczenia, należy wiedzieć, że niestety dolegliwości te same nie ustąpią.

Nietrzymanie moczu

Jest to najuciążliwsza i najbardziej poważna dolegliwość związana ze zmianami zanikowymi narządów moczowo-płciowych. Nietrzymanie moczu to niekontrolowane oddawanie moczu w takim nasileniu, że staje się ono problemem, który zmusza kobiety do noszenia wkładek higienicznych oraz podpasek. Dolegliwość ta występuje u więcej niż 25% kobiet po menopauzie. Nietrzymanie moczu jest zazwyczaj wynikiem uszkodzenia mięśni i wiązadeł miednicy w czasie porodu, może być również efektem zwiększonej pobudliwości mięśni pęcherza moczowego. Natychmiastową poprawę przynosi stosowanie hormonalnej terapii zastępczej w czasie pomenopauzalnym. Oprócz najskuteczniejszej ogólnoustrojowej kuracji estrogenowej, jednakowo skuteczne w odniesieniu do nabłonka pochwy, wydolności mięśni przepony moczowo-płciowej i pęcherza moczowego jest podawanie preparatu dopochwowego – estriolu. Przyjmowanie ogólnie działających estrogenów daje efekt stopniowego zanikania zmian atroficznych oraz eliminuje wszystkie związane z tym dysfunkcje i dolegliwości, w tym również nietrzymanie moczu.

Seks po czterdziestce

W czasie tym zmniejsza się ochota na współżycie z partnerem oraz zainteresowanie kobiety życiem płciowym. Jest to głównie spowodowane uciążliwymi zmianami zanikowymi w okolicy narządów płciowych, suchością oraz zwężeniem pochwy, oraz problemami natury psychicznej m.in. poczuciem obniżenia atrakcyjności seksualnej, utratą zainteresowania ze strony partnera, stanami depresyjnymi. W czasie menopauzy, kobietom, które mają problemy związane z suchością pochwy i przedsionka pochwy zaleca się stosowanie miejscowych preparatów nawilżających np. żelu lub kremu lub też hormonalną terapię zastępczą.

Wygasanie czynności jajników

Proces naturalnego wygasania czynności jajników zaczyna się już kilka lat przed menopauzą. Okres premenopauzy określany był kiedyś jako dwa lata poprzedzające ostatnią miesiączkę, obecnie twierdzi się, że zmiany hormonalne, które świadczą o rozpoczynającej się niewydolności jajników zaobserwować można nawet  6-8 lat przed menopauzą. Z wygasaniem czynności jajników aż do menopauzy, czyli do całkowitego ustania cykliczności w ich funkcjonowaniu związana jest premenopauza. W etapie tym w starzejących się jajnikach znajduje się już mniej pęcherzyków i są one bardziej oporne na oddziaływanie FSH. Słaby wzrost pęcherzyków przejawia się niskim poziomem estrogenów we krwi. W związku z tym przysadka mózgowa zwiększa wydzielanie FSH, aby bardziej stymulować rozwój pęcherzyków. Zwiększenie poziomu FSH powoduje wzrost kilku z nich. Komórki wszystkich wzrastających pęcherzyków wydzielają estrogeny, mimo to, że żaden z nich nie osiąga pełnej dojrzałości i owulacja nie występuje.

Badania lekarskie

Bez względu na wiek, każda kobieta powinna wykonywać okresowe badania kontrolne, najważniejsze z nich to:

badanie ginekologiczne podczas którego lekarz ginekolog wykona badanie piersi kontrolując czy nie pojawiły się guzy lub inne nieprawidłowości, oraz cytologię. Badając piersi doktor delikatnie uciska każdy kwadrant piersi oceniając czy nie ma guzów, grudek, czy węzły chłonne (pachowe, przymostkowe, nad i podobojczykowe) nie są powiększone. Sprawdza czy brodawki są prawidłowe czy nie są wciągnięte. Wypływająca z brodawek wydzielina może być istotną wskazówką diagnostyczną. Cytologia z kolei to badanie, które kobiety powinny wykonywać średnio raz na rok. Jest to badanie nieinwazyjne, podczas którego lekarz ginekolog wprowadza do pochwy wziernik, a przez niego małą trójzębną szczoteczkę na dość długiej rączce. Na szczoteczkę pobiera się z dwóch miejsc próbki złuszczonego nabłonka szyjki macicy razem ze śluzem. Każdą próbkę przenosi się następnie na oddzielne szkiełka, potem barwi i ogląda się je pod mikroskopem. Wynik cytologii jest zazwyczaj gotowy po trzech, czterech dniach. Badanie to pozwala wykryć stany przednowotworowe oraz raka szyjki macicy nawet we wczesnym stadium jego rozwoju, kiedy można jeszcze go uleczyć. Dodatkowo dzięki cytologii można wykryć infekcję wirusem brodawczaka ludzkiego – HPV.

badanie morfologiczne krwi – badanie to stanowi punkt wyjścia odróżniający osobę chorą od zdrowej. Wyniki morfologii porównuje się zawsze z normami.

pomiar ciśnienia tętniczego krwi – prawidłowe ciśnienie powinno utrzymywać się pomiędzy 120/80 a 135/85 mm HG. Granicznym ciśnieniem jest ciśnienie 140 na 90. Wszystko, co powyżej, jest już nadciśnieniem. Należy wiedzieć, że obniżony poziom estrogenów w czasie przekwitania odpowiada za przyspieszony rozwój nadciśnienia tętniczego. Niedobór żeńskich hormonów płciowych prowadzi do zaburzeń równowagi pomiędzy czynnikami rozszerzającymi i kurczącymi naczynia krwionośne, na korzyść tych ostatnich, co przyczynia się do wzrostu oporu naczyniowego. Do innych czynników sprzyjających nadciśnieniu u kobiet po menopauzie można zaliczyć: wzrost masy ciała (prawidłowe wskaźniki: BMI<25, obwód pasa < 80 cm), wzrost odporności na insulinę, wzrost stężenia insuliny. Zmiany te prowadzą do zatrzymania wody i sodu w organizmie oraz do zmniejszenia elastyczności ścian naczyń krwionośnych.  Nieleczone nadciśnienie tętnicze przyczynia się do wystąpienia choroby niedokrwiennej serca, zawału, niewydolności serca i udaru mózgu.

Badania dodatkowe

  • mammografia– jest to obrazowa metoda badania gruczołu piersiowego z użyciem promieni rentgenowskich (promieni X). Badanie to wykonuje się specjalnym aparatem rentgenowskim (mammograf, mammomat), który pozwala na uzyskanie promieniowania miękkiego (25-45 kV). Pozwala to na odróżnienie poszczególnych struktur oraz zmian patologicznych w sutku.
  • badanie USG przezpochwowe narządu rodnego stanowi nieodłączną część badania ginekologicznego. Lekarz wkłada specjalną głowicę USG do pochwy pacjentki. Robi się to w ten akurat sposób ze względu na to, że badanie przez powłoki ma dużo mniejszą rozdzielczość (zdolność do odróżniania szczegółów) przez co lekarz ma do dyspozycji obraz gorszej jakości. Aparat USG wyświetla na monitorze obraz przekroju przez ciało pacjentki w miejscu gdzie została przyłożona sonda. Fale dźwiękowe o bardzo wysokiej częstotliwości (ultradźwięki) przenikają przez ciało i odbijają się w różnym stopniu od różnych struktur. Sonda zbiera te odbite fale, a komputer tworzy z nich obraz. Zastosowanie dźwięku sprawia, że badanie to jest całkowicie bezpieczne. Wielu chorób nie da się w pełni zdiagnozować innym sposobem np. torbiele, guzy jajnika oraz guzy macicy. Wczesną ciąże widać w postaci pęcherzyka na ścianie macicy.
  • stężenie glukozy we krwi – duża masa ciała i pogarszający się w okresie menopauzy metabolizm glukozy wiąże się z większym ryzykiem występowania cukrzycy, która z kolei znosi ochronną rolę hormonów dla serca.
  • lipidogram (cholesterol całkowity oraz jego frakcje HDL i LDL, triglicerydy),

 

Prawidłowe wskazania dla kobiet

Cholesterol Całkowity < 190 mg/dl

HDL > 46 mg/dl

LDL < 115 mg/dl

Trójglicerydy <150 mg/dl

enzymy wątrobowe: AIAT, ASPAT – są to enzymy wewnątrzkomórkowe, AlAT jest wskaźnikiem bardziej swoistym dla wątroby, natomiast AspAT oprócz wątroby obecny jest również w mięśniu sercowym, mięśniach szkieletowych, nerkach i erytrocytach. W chorobach związanych z uszkodzeniem komórek wątrobowych dochodzi do zwiększenia aktywności aminotransferaz i uwalniania ich w nadmiarze do krwi. Norma dla AlAT i AspAT: <40 IU/l

Objawy menopauzy

Mianem menopauzy określa się ostatnią miesiączkę w życiu kobiety. Wszystko inne to premenopauza ( zjawiska wokół ostatniej miesiączki) albo postmenopauza (początkowy okres po menopauzie). Okres kilku lat przed i po menopauzie nazywa się klimakterium. Na ogół menopauza występuję, gdy kobieta ma 50-60 lat. Przed całkowitym zanikiem miesiączki w organizmie kobiety przez kilka lat zachodzą olbrzymie zmiany hormonalne. Jajniki zaczynają wydzielać coraz mniej estrogenu i gestagenu. Towarzyszą temu dość nieprzyjemne zjawiska uboczne, tj.:

  • Nieregularne miesiączki: cykl skrócony lub wydłużony, krwawienia są słabsze lub silniejsze niż zwykle
  • Uderzenia gorąca, poty.
  • Wahania nastroju, bezsenność, stany lękowe, depresje.
  • Uczucie napięcia sutków.
  • Zaburzenia krążenia: zaburzenia przepływu żylnego, skurcze w nogach,
  • Kłopoty z kośćmi i chrząstkami (niedobór wapnia), nadwyrężanie wiązadeł, zmniejszenie ruchomości stawów.
  • Łamliwość paznokci, wysychanie skóry.
  • Zmniejszenie rozciągliwości i wilgotności pochwy.

Zmiany w gospodarce hormonalnej mogą także pociągać za sobą powstanie mięśniaków macicy. Zmniejszają się one stopniowo dopiero po menopauzie. Wzrasta też zachorowalność na raka. Aby umożliwić odpowiednio wczesne rozpoczęcie terapii, należy w tym okresie regularnie zgłaszać się do ginekologa. Pojawiają się także dolegliwości psychiczne, m.in. lęk przed starością, samotnością, zmniejszenie poczucia własnej wartości.

Jest również dość duża grupa kobiet, która odczuwa radość,  że odpadła im comiesięczna „niedyspozycja”. Czują się one wtedy wolne i czerpią o wiele większą przyjemność z życia seksualnego niż wcześniej.

Sądzi się, że życie kobiety po menopauzie staje się smutne i pozbawione barw z powodu narastającego niedoboru hormonów jajnikowych. Powoduje to szereg dolegliwości, które mogą zakłócić radość życia kobiet w tym okresie, ale wcale nie musi tak być. Każda kobieta jest inna. Naturalne jest więc to, że nawet tak podstawowe procesy biologiczne, jak menstruacja czy ciąża bywają przeżywane całkiem różnie. Tak samo jest w przypadku przekwitania.

Najczęstsze dolegliwości odczuwalne przez kobiety to zmiany naczynioruchowe, zaburzenia emocjonalne, zmiany w kośćcu oraz zaburzenia metabolizmu lipidów i węglowodanów.

Oprócz tego obserwuje się częste uderzenia gorąca i nadmierną potliwość o różnorodnym nasileniu. Są to tak zwane objawy wazomotoryczne do których również zalicza się zaburzenia pamięci i koncentracji, obniżenie nastroju, bezsenność oraz trudności w podejmowaniu decyzji.

W czasie menopauzy dochodzi do zmian w kośćcu, wiąże się to ze zwiększonym ryzykiem zapadalności na osteoporozę. Zapadalność na tą chorobę w okresie okołomenopauzalnym jest konsekwencją braku wydzielania hormonów jajnikowych, w szczególności estrogenów.